تبليغاتX
تنها ترین تنها

درباره وبلاگ
سلام .
من مداد کوچکي هستم در دست ِ خدايي نويسنده
که نامه اي عاشقانه براي جهان مي نويسد.
دوستاني که تمايل به تبادل لينگ دارند بهم خبر بدن
تا در اولين فرصت اونارو لينگ كنم :شماره ارسال SMS عاشقانه از طريق موبايل 09389288483جهان
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
به عشق گفتم : تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت .... به احساس گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت ....به وفا گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم اونم من رو تنها گذاشت و رفت.... ولي وقتي به تنهايي گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم ، موندو همدمو مونسم شد
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
مي‌گويند سه چيز زاده عشق نيست: جدايي، سفر، فراموشي، ولي آن زمان که تو مرا تنها گذاشتي و فراموشم کردي من لحظه لحظه عاشقت شدم
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
من چه دارم که تو را درخور ؟.... هيچ ! من چه دارم که سزاوار تو ؟ ... هيچ ! چه اميد عبثي .... تو به اندازه تنهايي من خوشبختي ... من به اندازه زيبائي تو غمگينم ... تو چه داري ؟ هيچ ! تو چه کم دار ي ؟ هيچ
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
اين ديوار هاي سردغرور؛هيچ گاه فرصت نداد که"زمرمه هاي دلتنگي ام"به سوي تو پر گيرند. کاش بيايي همراه نسيم عشق؛از پشت پنجره نيمه باز رو به قلبم..
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
گريه شايد زبان ضعف باشد شايد خيلي کودکانه شايد بي غرور.. اما هر وقت گونه هايم خيس ميشه مي فهمم نه ضعيفم نه يک کودکم بلکه پر از احساسم
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
يادته بهم گفتي دوسم داري؟ يادته گفتي عاشق مني؟ يادته گفتم آخر تنها ميشم؟ يادته گفتي تنهات نميذارم؟ يادته گفتي هميشه با مني؟ يادته گفتم ازياد آخر ميرم؟ يادته گفتي دلت پيش منه؟ يادته گفتم اينا حرفه همه؟ يادته گفتي من دوستت دارم؟ يادته گفتم که باور ندارم؟ يادته گفتم اين عشق تا کجاست؟ يادته گفتي تا نفس با ماست؟ يادته گفتم که باور ندارم؟ يادته گفتي که آره حق دارم؟ حالا ديدي که همش حرف بودفقط؟ حالا فهميدي همش ادعا بود؟
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- بوي نفسات هنوز مستم ميکنه کنارم نيستي ولي با نفسهات گرم ميشم زيبايي چشمانت هنوز افسونم ميکنه کنارم نيستي ولي چشمانت در چشمانم نقش بسته صدايت هنوز از خود بي خودم ميکنه کنارم نيستي ولي جز صدات نميشنوم تو کنارم نيستي اما من چيزي جز تو ندارم
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست گفتم که صبر کن و گوش به من دار گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست پرواز عجب عادت خو بيست ولي تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست
منوی اصلی
صفحه نخست
ايميل
آرشيو مطالب
نویسنده
جهان
جهان
نوشته های پیشین
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مرداد 1388
تیر 1387
خرداد 1387
دی 1386
آذر 1386
شهریور 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
پيوندها
نرم افزار
موبايل
موزيك
جوك . لطیفه . اسمس . طنز
ترفند
زیر حریر آسمونت
بغض خسته
کافهء زیر دریا
ستاره هاي زميني
سرزمين تنهايي ** محمد
نفس بريده
تفریح+خنده
صداي پاي قاصدك ** غزال
عشق = فاطمه ** هانا
هرچي بخواي اينجا هست
عشق طلايي**مليكا
:: قالب ساز ::
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:

  RSS  

طراح قالب

Powered By
BLOGFA.COM

آمار سایت

امشب باز قطرات اشك بيقرارانه تو را فرياد مي زنند . بغضي راه گلويم را بسته .... نميدانم شايد همين عشق است كه مي خواهد فرياد برآورد! اما ديگر تاب و تواني برايش باقي نمانده . هنوز هم قلبم با هر طپش تو را جست و جو مي كند اما اينجا فقط غمي است كه از زيبايي يك عشق به يادگار ماند -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- وقتي كه ديگر نبود به بودنش نيازمند شدم وقتي كه ديگر رفت به انتظار امدنش نشستم وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم وقتي او تمام شد من تازه اغاز شدم وچه سخت است متولد شدن مثل تنها زندگي كردن مثل تنها مردن -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- مي توان در کوچه هاي زندگي پاسخ لبخند را با ياس داد مي توان جاي غروب عشق را با طلوع ساده ي احساس داد در نگاهت بوي باران مانده است خاطرات سبز ياران مانده است درميان جنگل سبز دلت رد پاي بي قراران مانده است -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- لحظه هايم را با گريه پر مي کنم رؤيايم را با تبسمي تلخ مي سازم من جاي خالي حضور ديگران را با اشک پر مي کنم دنيايم را با عذاب ساخته ام خوشبختي ام را به ديگران باخته ام من فردايم را با هيچ مي سازم خانه ام را با ترديد مي سازم . من درد را مي نويسم با اشک بر ديواره هاي اين دل تنها -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- گفتم به گل زرد چرا رنگ مني افسرده و دلتنگ چرا مثل مني من عاشق اويم که رنگم شده زرد تو عاشق کيستي که هم رنگ مني -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- چنديست که بيمار وفايت شده ام در بستر غم چشم براهت شده ام اين را تو بدان اگر بميرم روزي مسئول تويي که من فدايت شده ام -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست عاشقي مقدورهر عياش نيست غم کشيدن صنعت نقاش نيست -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- آنكه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهايي ما را به رخ ما بكشد تنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- تقصير دلم چيست اگر روي تو زيباست حاجت به بيان نيست که از روي تو پيداست من تشنه يک لحظه تماشاي تو هستم افسوس که يک لحظه تماشاي تو روياست
 بيا و سرزده برگرد
                                jahan 2 copy    

                                      چه روزهاي زلالي بود!


                                هميشه يكي از ما چشم مي گذاشت،


                                   تا بي نهايت ِ بوسه مي شمرد


                                             و ديگري

 
                        در حول و حوش ِ شهامت ِ سايه ها پنهام مي شد!


                       ساده ?ساده پيدايم مي كردي! پونه پنهان نشين من!


                            پس چرا در سكوت اين خانه پيدايم نمي كني؟


                                        بيا و سرزده برگرد!


                          بگو: «-سك سك! مسافر ساده سرودنها!»


                  من هم قوطي ِ قرصهايم را در جوي روبروي خانه مي اندازم!


                                               قلمم را،


                               چركنويس هاي تمام ترانه هاي تنهايي را!


                                       بعد شانه شعر را مي بوسم!


                          مي گويم: «-خداحافظ! واژگان نمناك كوچه و باران!


                                 آخر فرشته فراموشكار ِ من برگشت!»


                                            پياده راه مي افتيم!


                                             از دره گرگها،


                                       تا كوچه دومين پرنده تنها


                                           راه دوري نيست!


                                       كنج دنج كوچه مي نشينيم!


                              من برايت از تراكم تنهايي اين سالها مي گويم


                                 و تو برايم از حضور ِ دوباره بوسه!


                              ديگر «كبوتر باز برده» صدايت نمي زنم!


                                    بر ديوار ِ بلند كوچه مي نويسم,


                                     «كبوتر با كبوتر، باز با باز»


                               باور ميكنم كه عاقبت ِ علاقه به خير است!


                           كف ِ دست ِ راستم را نشان فالگير ِ پير پُل مي دهم،


                                   تا ببيند كه خط ِ عمرم قد كشيده است


                             و ديگر مرا از نزديكي نزول نفسهايم نترساند!


                              آنوقت، ما مي مانيم و تعبير ِ اين همه رؤيا!


                                 ما مي مانيم و برآوردِ اين همه آرزو!


                                  ما مي مانيم و آغوش ِ امن علاقه...

 

                                          بيا و سرزده برگرد

 814868de440f77ceddd88270ded94d168b7c44[1]

|+| نوشته شده توسط جهان در 86/09/23 ساعت |
 انتظار
               4bdp5s0[1]  

                         تنها در ميان تن ها چه عاشقانه مانده ام 


                در بيهودگي انتظار پيوستن به تو چه بي صبرانه مانده ام

 
                    چه خوانا دوري ات را بر سر در خانه نوشته اند


                       و من در نخواندن آن چه پا فشارانه مانده ام


                چه بسيار است دورويي ها، فراموش کردن ها و گسستن ها

 
                         و من در اين همهمه چه صادقانه مانده ام 


                            رفيقان همه با نارفيقي خود  رفيقند


                            من هنوز با آنان چه دوستانه مانده ام


                        خاستگاه من کجاست که من آنجا قنودن خواهم


                            من در پيمودن راه چه عاجزانه مانده ام

 
                            تنها  در ميان تن ها چه عاشقانه مانده ام

 

  814868de440f77ceddd88270ded94d168b7c44[1]

|+| نوشته شده توسط جهان در 86/09/19 ساعت |